Von Reinhold Bruder*
«3-4. Ihr Pathos halte ich für völlig verfehlt. Daas isch under mim Teggscht gstande, won i vor 35 Joor a dere Kanti gschribe ha. Statt emenen Uufsatz han i es wunderbaars Gedicht über mini grooss Liebi gschribe. Und ietz daas. De äifäutig Tüütschleerer het mi totaau kabutt gmacht.
Doorum bin i ke Dichter woorde, aber immerheen e bruuchbaare und motivierte Leerer mit ere groosse Familie. I de letschte Joor het sech viu veränderet: Di beeden eutere Söön sind uuszoge. Ietz sind nume no di zwee jüngere dehäim. Der äint e Kantoonsschüeler wi deer, der ander e Viertklässler – und natüürlech mini Fräu. Wägen irer Zwöituusbiudig han ich mis Schueupensum reduziert und en aaspuchsvoui Täilziitsteu as Huusmaa übernoo. IIchäuffe, choche und husaute und für d Söön luege, vor auem für e jünger. I bi schon e chli stouz, dass i di Umsteuig gschafft ha.
Wi sech d Maassstääb verschobe händ! Vor zää Joor hets bi meer klaari Prioriteete ggee: Zeerscht de Pruef, denn d Ämter, denn d Familie und zletscht d Freiziit. Dasch ietz wiit ewägg.
Wenn de Jüngscht vo de Schueu häichunt, nim i ne in Empfang. Und i vernime s Wichtigschte: keni Uufgaabe, in ere Viertustund d Ghostbusters und am überneechschte Sundig der Uuftritt mit em Chinderchoor Chüttige.
Wüssed er waas? I wott lieber nüüt für d Eewigkäit gmacht haa, as settigi wunderbaari Momänt z versuume.»
Daas han i am 27. April 1993 i der eerschte Düütschstund zu minen Eerschtklässler gsäit.
an der Alten Kanti von 1966-2004.
Aula-Mitglied seit 1997.